De recente uitspraken van Bart De Wever en Matthias Diependaele doen heel wat stof opwaaien aan beide kanten van de grens. De Vlaamse politici opperden het idee dat België, Nederland en Luxemburg ooit weer één land zouden kunnen vormen als een soort heruitgevonden Benelux. Een gedurfde gedachte, maar kan zoiets in de praktijk wel werken? Naar aanleiding van een artikel in Het Nieuwsblad op 14 november 2025 werd de opinie gevraagd van Eric Lippens , expert cultuurverschillen bij Vraaghetdebelg.nl en Demeestnederlandsebelg.be. We delen graag de belangrijkste inzichten uit dit artikel in deze blog.

Politieke droom of realiteit?

Volgens De Wever was het uiteenvallen van de vroegere Nederlanden “de grootste ramp die ons ooit is overkomen”. Hij pleit daarom voor een “intieme unie” tussen de Benelux-landen. Ook Vlaams minister-president Diependaele noemt het idee “niet onrealistisch”. Toch klinkt er ook heel wat scepsis. Politicoloog Hendrik Vos (UGent) noemt het “politieke sciencefiction”. Historisch gezien werkte nauwe samenwerking tussen België, Nederland en Luxemburg al moeilijk: elk land bleef vooral naar zijn eigen belangen kijken.

Cultuurverschillen blijven de grootste uitdaging

Waar politiek misschien nog te organiseren valt, zijn het vaak de culturele verschillen die samenwerking bemoeilijken. Eric Lippens, bekend als de meest Nederlandse Belg en expert bij CultuurverschillenBelgieNederland.nl
, herkent dat maar al te goed:

“Belgen respecteren Nederlanders, maar houden er niet van. Terwijl Nederlanders wel van de Belgen houden, maar ons niet respecteren.”

Volgens Eric Lippens draait het allemaal om verschillende nationale reflexen. Nederlanders zijn directer, ad rem en sterk gericht op gemeenschapsgevoel en zelfvertrouwen. Belgen zijn daarentegen individualistischer, meer op nuance gericht, en hechten veel belang aan harmonie en beleefdheid. Dat maakt zakelijke communicatie soms uitdagend – om niet het woord moeilijk in de mondte nemen –  maar ook bijzonder interessant.

“The best of both worlds”

Toch ziet Lippens ook kansen: “Als we voorbij de zakelijke en culturele verschillen kunnen kijken, kan zo’n samenwerking wel degelijk iets opleveren. Wij kunnen leren van het zelfvertrouwen en de verbondenheid van de Nederlanders, terwijl zij iets kunnen opsteken van onze sociale zekerheid en zorg voor evenwicht.”

Het zou dus niet zozeer moeten gaan om één Beneluxstaat, maar om een vorm van wederzijdse versterking: het beste van beide werelden combineren, zonder de eigen identiteit te verliezen.

Een mooie gedachte, met een vleugje realisme

De realiteit blijft dat taal niet alles zegt. We verstaan elkaar, maar begrijpen elkaar niet altijd op dezelfde manier. En misschien is dat net wat samenwerking tussen Belgen en Nederlanders zo boeiend maakt: we lijken op elkaar, maar net niet genoeg om het vanzelfsprekend te laten zijn.

Of de Benelux ooit één land wordt, is hoogst onzeker. Maar dat het gesprek over die culturele verschillen opnieuw leeft, is alvast winst, want begrip begint bij interesse.

Ook andere stemmen in het debat

Het oorspronkelijke artikel verscheen in Het Nieuwsblad onder de titel “Zouden Benelux-landen door een deur kunnen in eengemaakt land?”. Daarin kwamen ook andere stemmen aan bod die het debat verder inkleuren:

Stefaan Van der Jeught, Europees ambtenaar in Luxemburg, benadrukt het sterke nationale gevoel daar:

“Iedereen die in Luxemburg woont, identificeert zich sterk met het land. Daarom geloof ik nooit dat zij echt hun soevereiniteit zouden opgeven.”

Jonas Vanden Bempt, eindredacteur bij De Slimste Mens ter Wereld, illustreert de warme Belgische omgangsvormen:

“De Nederlandse kandidaten zijn altijd heel dankbaar dat ze zo rijkelijk ontvangen worden. Toen onlangs een stagiair vertrok, vierden we dat met taart. De manager van Joost Klein was onder de indruk en zei dat dat in Nederland nooit zo uitbundig gevierd zou worden.”

En politicoloog Hendrik Vos (UGent) plaatst het geheel in historisch perspectief:

“Zeg nooit nooit, maar momenteel lijkt het idee van de Benelux als één land me eerder politieke science fiction.”

Deze opinies en verschillende visies tonen aan dat het idee van één Beneluxstaat niet enkel politiek, maar vooral cultureel voer voor discussie is  en dat wederzijds begrip nog steeds de sleutel vormt tot succesvolle samenwerking over de grens heen. En daaraan kan je alvast werken. Lees hier het oorspronkelijke artikel van Het Nieuwsblad.

Maar liefst 2 wereldspelers die op enkele dagen tijd een miljardeninvestering aankondigen in België.

Toeval of niet? De investering van Amazon is wellicht een rechtstreeks gevolg van de versoepeling van de nachtwerkreglementering en Google is al jaren actief met een zeer uitgebreid datacenter in België.

In dit artikel gaan we dieper in op:

•  Amazon investeert 1 miljard in de Belgische ecommerce en Google investeert 5 miljard in een bestaande datacenter in de buurt van Mons / Bergen.
• Amazon wil vooral de klantenervaring verbeteren en de Belgische ecommerce-ondernemers ondersteunen
• Google gaat voor optimalisatie van het datacenter met het oog op de ontwikkelingen van AI voor bedrijven
• Beide bedrijven zorgen voor extra werkgelegenheid.

Waarom investeren beide giganten in het kleine België?

Dat is de eerste vraag die we ons moeten stellen. Amazon is nog maar enkele jaren actief in België en in het kader van de verdere ontwikkeling van de diensten is de investering dan ook logisch. De investering van 1 miljard is dan ook bedoeld om te investeren in infrastructuur en de bijhorende ‘same day delivery’. Dit zou binnen enkele maanden, begin 2026, al actief worden. Die pakjes dienen ook verzameld en verzonden worden en een deel van de investering gaat ook naar personeel.

Aangezien België nog een groeimarkt is voor Amazon gaat een deel van de investering ook naar educatie en evangelisering van de Belgische KMO om hun producten via Amazon te internationaliseren. Een KMO (Kleine en Middelgrote Ondernemingen) is hetzelfde als een MKB (Middelgrote en Kleine Bedrijven) in Nederland.

We zien wel een serieuze toevalligheid dat deze aankondiging van Amazon net 1 maand na het bericht dat nachtwerk in België zal versoepeld komt. Ook die andere mastodont Google investeert weer 5 miljard in zijn Belgische datacenter in Saint Ghislain nabij Bergen (Mons).

De investeringen zullen voornamelijk in AI infrastructuur gebeuren. Dit is zeer belangrijk om aan de groeiende vraag van de Google Cloud diensten te voldoen. De investering zal ook 300 extra banen opleveren. Meteen ook een opsteker voor de Waalse regering die in 2007 de opstart van Google zwaar subsidieerde om de werkgelegenheid aan te wakkeren.

Vandaag werken er al 600 mensen voornamelijk in IT en data. Er komt dus 50% werkgelegenheid bij.

Waarom kiest een bedrijf als Google en Amazon nu voor België?

We zien nochtans in de ecommerce dat grote warehouses vooral aan de grenzen van België worden gebouwd, maar dan wel in de buurlanden. Niet in België zelf. Reden hiervoor is simpel: er zijn heel veel regels in België en ook de ruimte langs de invalswegen zijn beperkt. Lage kostenjobs worden vooral in de buurlanden neergezet want hiervoor is onze arbeid te duur in vergelijking met Nederland of Frankrijk.

Maar bedrijven die hoog opgeleid personeel willen, zijn beter af in België. Het land heeft een zeer hoge opleidingsgraad en Belgische werknemers zijn heel gemotiveerd en trouw aan hun werkgever.

Dat maakt investeringen van bedrijven zoals Amazon en Google ook minder risicovol.
Uiteraard zijn er nog vele andere redenen maar dit zijn wel vrij belangrijke en unieke redenen, naast de vele subsidie-regelingen uiteraard.

Dit artikel is een bijdrage van Eric Lippens, expert marketing en cultuurverschillen bij Vraaghetdebelg.nl (voor NL ondernemingen die willen uitbreiden naar België) en Demeestnederlandsebelg.be (voor BE ondernemingen die willen uitbreiden naar Nederland). Met beide organisaties hielp hij al meer dan 250 bedrijven om succesvol de overstap te maken over de Belgisch-Nederlandse grens.